„Hotel New Hampshire” wzbudził we mnie tak wiele skrajnych emocji, że dość ciężko będzie mi go zrecenzować. Jest to historia niezwykłej rodziny Berrych. Ojca pogrążonego w marzeniach o prowadzeniu idealnego hotelu, jego żony- kobiety o niezwykłym uroku i cierpliwości i ich pięciorga dzieci. Znając Irvinga wiedziałam, że o najbardziej niesamowitych wydarzeniach będzie potrafił napisać tak zwyczajnie, że dam się przekonać, że mogły się wydarzyć naprawdę. I tak jest w przypadku tej książki. Dużo tu wątków absolutnie śmiesznych i absolutnie tragicznych. Typowy dla Irvinga czarny humor przeplata się z groteską i absurdalnością tego, co nazywamy przypadkiem. Jest więc najstarszy brat Frank lubujący się w wypychaniu zwierząt. Jest Franny, która mimo osobistej tragedii staje się międzynarodową gwiazdą. Jest John – narrator powieści, owładnięty nieuleczalną obsesją ćwiczeń fizycznych. Kolejna z rodzeństwa Lily, która całe życie stara się urosnąć. I najmłodszy Jajo- znany z ciągłego przebierania się w dziwaczne stroje. Całość tworzy niecodzienny zbiór ludzi, którym do szczęścia trzeba tak naprawdę niewiele. Pomimo, że przeczytanie tej książki zajęło mi prawie 1,5 miesiąca, bo jest to trudny kawałek literatury – polecam.